سلام

خدايا هيچ كلمه و جمله ايي واسه تشكر كردن نمي تونه احساسم رو بيان كنه .....

 يه هورا از ۴شنبه مورخ ۲۴/۵/۸۶ ساعته ۴:۳ بعد از ظهرتوگلوم گير كرده بود پس اول بگم هوررراااااااااااااااااااااااااااااااااااااا .

خب حالا بريم سراغ دليلش :

اين بهار خانوم قصه ما به طرز شگفت آوري و بر خلاف تصورش مرحله اول كنكور سراسري كارداني به كارشناسي رو با موفقيت گذروند و البته با رتبه ايي كه اصلا فكرش رو نميكرد ( با اون سوالا راستش هيچ اميدي به مجاز شدن نداشتم و فكر ميكردم اگه مجاز بشم هم احتمالا يا آخرينم يا يكي مونده به آخري )

خلاصه اين ذوق زدگي از وقتي بيشتر شد كه مشاور موسسه ايي كه ميرفتم بهم گفت شانس قبوليت تو تهران پنجاه پنجاست و تو اطراف تهران و شهرستان ۱۰۰٪.

و همچنان دست به دعا كه حرف اين مشاور درست از آب در بياد وبعد ازاعلام نتايج نهايي نخوره تو ذوقم , دارم هي با خودم كلنجار ميرم وخودم رو قانع مي كنم كه اگرم جايي شد كه فايده نداشت و نخواستم برم از اواخر شهريور شروع كنم واسه آزاد تقربيا ميشه ۲ ماه خوند ......

حالا فعلا هي افكار مزخرف به ذهنم ميرسه و گاهي اميدوار به قبولي تهران يا اطرافش و گاهيم نااميد ....

 خب از كنكور كه بگذريم ميرسيم به :

۳شنبه ايي كه گذشت كلي چسبيد! چون بالاخره روي تنبلي عزيزم روكم كردم ودرنتيجه من ودوست جونيه گلم نقشه كشيديم ومامان خانومي روراضي كرديم و۳تايي صبح رفتيم دانشگاه اسبق! و اين دفعه اصلا كارها طول نكشيد و تائيديه تحصيليم پست شد و آخرين امضا هم رفت امور مالي( كه بايد ۳شنبه اين هفته برم وديگه به سلامتي رسما آزاد بشم!) 

از اونجايي كه ۱۱ تموم شد تصميم گرفتيم بريم چشمه علاء دماوند ! خيلي خيلي خيلي خوش گذشت تا ۵ اونجا بوديم ۶:۳۰رسيديم خونه ....

اين اولين باري بود كه  با مامان خانومي دماوند ميرفتيم همه چي عالي بود مخصوصا آب و هوا و گشت و گذار ....

از ثمرات اين نيمچه سفر!!! نيز ميتوان به لواشكي بس خوشتمز! اشاره كرد!

اممممممم ديگه ؟

آهان ۲ تا كتاب ديگه خوندم : ۱- * ناتوردشت ( كه ديدش نسبت به محيط وآدما برام خيلي جالب بود)

 ۲- ترس از تاريكي

ديروزم كه جهته ذوق كنون,خوش گذروني و ديدن همديگه كه با بسته شدن موسسه و كنكوررويت نشده بود از صبح رفتيم بيرون اول رفتيم موسسه مشاوره واز اين حرفا بعدشم منتظر شديم تا دوست جونا بيان و خلاصه تو سروكله زدن و ناهارو سينما ( محاكمه) و خوشحالي!

خيلي خوشحال شدم وقتي ديدم اونايي كه باهم بوديم مجاز شدن ....

باشگاهم كه همچنان ادامه دارد!

۱: و اينگونه بود كه روي آرامش مذكوردر پست پايين كم شد و خودش به ما اعلام كرد كه مربوط به بعد از طوفان مي باشد!

۲: يه كيف پول خوكشل! دوسش ميدارم .....

۳: هيچوقت اين لطف بزرگ و فراموش نمي كنم خدا جونم ......  

۴: بالاخره بعدراز۱سال و اندی مریم (یکی از دوستای خوب دانشگاهیم) تونست خانوادش رو راضي كنه و با دوستش عقد کنه ٫ الهي خوشبخت بشين